Å nemne ordet kommunereform, har tydelegvis for enkelte, nesten same verknad som når vi kaster bensin på eit bål. Men ein diskusjon blir alltid mest fruktbar når ein lyttar til argumenta i staden for å feilsitere og karakterisere sine medmenneske.
Rune Hagestrand hevdar i sine innlegg at han er innehavar av «fakta og kunnskap», mens dei som ser negativt til å la seg styre frå Arendal «er uvitande, er styrt av følelsar, redde for det ukjente og blinde for fakta». Men ein slik einspora analyse av fleirtalet av Gjerstads innbyggarar vil nok dei fleste ta kraftig avstand frå. Innbyggarundersøkinga frå i fjor haust viste tross alt at bare 2 prosent av gjersdølingane ville satse på kommunesamanslåing med Arendal. Er resten då kunnskapslause?
Eg har aldri skrive at vi nødvendigvis vil miste identitet og ikkje kan vere gjersdølingar, slik Hagestrand feilaktig hevdar. Heile mi argumentasjon bygger på det vi ut frå fakta og erfaring kan forvente ved ei eventuell kommunesamanslåing.
Det viktigaste argumentet mot at Tvedestrand, Vegårshei, Risør og Gjerstad skal gi frå seg makta til eit Stor-Arendal, er sjølvsagt at vi for all framtid gir frå oss styringa av våre lokalsamfunn. Gjerstad blir då endra frå eigen kommune til ei grend og ein folkeminoritet på bare 4 prosent av den nye storkommunen. Dette vil utan tvil få svært store konsekvensar for utviklinga her hos oss.
Gjerstad har som mange kommunar i dag ein god del utfordringar med blant anna framtidig alderssamansetning, økonomi og arbeidsplassar, – men vi har også store mogelegheiter. Vi er ein kommune som ligg sentralt like ved E18, jernbane, og med Brokelandsheia som eit stort framtidig vekstområde. I eit Stor-Arendal må Brokelandsheia konkurrere med mange andre næringssentra. Det vil ikkje være svært overraskande om det då er områda nær folkefleirtalet i Stor-Arendal som vil få første prioritet?
Ser at Jostein Vestøl på nettsida igjerstad.no skriv om historia frå den gongen Bamble blei slått saman til ein kommune, utan at eg er einig i alle hans konklusjonar. Faktum er uansett at ut frå tidlegare erfaringar, har nå både Bamble og Kragerø sagt klart at dei vil møte framtida som eigne kommunar. Porsgrunn vil heller ikkje slå seg saman med andre nå.
Ei fjerning av kommunegrensene kan få konsekvensar som ikkje alle tenker over. Her er to eksemplar: Det er storkommunen som vil bestemme ny framtidig skulestruktur, heilt utan omsyn til nåverande kommunegrenser.
Det er sjølvsagt også det nye kommunestyret i Stor-Arendal som skal bestemme utbygging og rasjonalisering innan eldreomsorga. Gjersdølingar som har bruk for plass på aldersheim, kan derfor ikkje forvente ein automatisk rett til å bli plassert bare innanfor nedlagte historiske kommunegrenser.
Desse eksempla er dessverre ikkje «skremselspropaganda» slik Hagestrand hevder. Det er mogeleg at Hagestrand er ein av dei få som skråsikkert kan spå framtidige vedtak i eit kommunestyre i Stor-Arendal, – men dette er vel heller lite sannsynleg?
Intensjonsavtalen som nå er ferdig har ein del bra formuleringar, men er likevel i praksis bare ei ønskeliste utan framtidig juridisk verdi. Makta ligg etter kommuneloven i det nye kommestyret for Stor-Arendal som eventuelt skal bestemme frå 2020. Her kan vi som ein utkant med bare 4 prosent av innbyggarane neppe forvente stor innflytelse.
Det store spørsmålet er kva for framtid skal vi velje? For vi har faktisk eit val.
